Doorverkoop concertkaarten

Echte fans doen bijna alles om een concertkaartje van hun favoriete band of popidool te bemachtigen. Daar wordt dan handig op ingespeeld door tussenpersonen, die dergelijke tickets met winst doorverkopen, hoewel doorverkopen veelal niet is toegestaan.

Een fan had via internet twee kaartjes voor een concert van U2 gekocht. Hiervoor betaalde zij € 350,- plus transactiekosten van  € 12,50. De tickets werden twee dagen voor het concert door de fan ontvangen. Tot haar verbazing bleken de kaarten op (een onbekende) naam te staan en een officiële prijs van € 75,- per stuk te bedragen. Bovendien was vermeld dat doorverkopen verboden was. De fan wilde een bevestiging dat de online verkooporganisatie toestemming had voor doorverkoop. Toen die uitbleef, ontbond zij de overeenkomst en vorderde haar geld terug.

De online verkooporganisatie stelde dat het op grond van haar algemene voorwaarden niet mogelijk was om de koop te annuleren. In die voorwaarden zou tevens zijn vermeld dat kaarten kunnen zijn voorzien van een andere naam dan die van de koper. Gesteld werd dat niet was aangetoond dat de toegang tot het concert hierdoor zou zijn geweigerd.

De rechtbank ging daar niet in mee. Gelet op het feit dat geen toestemming was verleend voor doorverkoop bieden de kaartjes geen aanspraak op toegang tot het concert.
De kaartjes bieden slechts een kans op feitelijke toegang, namelijk onder de voorwaarde dat de identiteit van de bezoeker bij de toegangscontrole niet wordt gecontroleerd. Van de online verkooporganisatie mag verwacht worden dat zij consumenten hier uitdrukkelijk en ondubbelzinnig voor waarschuwt.

De koop was op goede gronden ontbonden en het bedrag diende te worden terugbetaald. (Rechtbank Amsterdam, 2 mei 2011, LJN: BU1596)